hasretname
siyahı beyaza çeviren kadın Bade Kalyoncu'ya…
geceye kırık bir aynadan yansır yüzün parlayan sadece gözbebeklerindir… ürkek, kırılgan, tedirgin yüreğin havan topu ansızın uyanıverirsin
-mevsimlerden kedilerin aşk gecesi nefesinden çıkan buhar üşümüşlüğündendir bilirim
vicdanın mı sızlıyor bu gece tavşan bakışı yine gözlerin… karşı komşunun bebeği ağlıyor “sütü kesildi sanırım garibin” uzakta kapıyı zorluyor sarhoşun biri duyuluyor eşinin gözünden akan yaşı demir gibi ağır ve hızla deliniyor aşk tokat sesleri patladıkça kulaklarına kaçacak yer arayacaksın kalk Bade! bana gel hemen
-dudaklarım tutuklu, sadece dinlerim ne anlatırsan anlat söz karşılık vermem
bu gece başka bir dem çöküyor ayak uçlarıma parmaklarımdan sızan taze bir hüzün yalnızlığıma da ağlamıyorum yeter ki sen gel nasılsa su sıçramıyor ölüm ağaçlarından…
banukalyoncu
|
