bir ses
tanrılara doğru ilerlerken
gün batar

gözleri
barınak arar
özü değil

ölümsüz
öncesiz
sonrasız

geceler zindan
munzur kıyılarında
görülebileni görür

elleri
dikenli bir otla beslenir

yüzüne çarpar
siyah saçları
altın bilezikli
çamaşır kadınlar

tandır kokusu
bilincini emer

bağıra bağıra kerpiçten bir aşk
ağaca tırmanarak sevişmeyi öğretir

o bilmez
ama onlar biliyordu

gün doğar
düşünen adam yavaş yürür

bir tanrı daha görür
selam verir
ve …
e ÄŸ i l i r

Zeki Çelik / 11 Nisan 2007