sen yoksun ya,
ay geziyor gecelerimde ÅŸimdi
sana benzemek istiyor şıllık,
şımarık
beni kandırıp kalbimi çalacak
koynuna alacak senden artan beni,
sözlerimi isteyecek
senin sevdiğin çizgileri silecek yüzümden,
gözünden düşürecek beni
öleceğim,
ne sanıyor kendini bu gök dilberi.

sanki bilmiyor muyum!
susadığımız
kutsadığımız gecelerde sevişirken
pencereden mehtap kılığında girerek
aşkı seyrettiğini
ve her gidiÅŸinde
senden bir ÅŸeyler yittiÄŸini sezmedim mi sanki!
biliyorsun
zaten kıskanırdı bizi.

sen yoksun ya,
şimdi kuşkuyum artık;
bulutlarda sancı
toprakta ağrıyım,
nikâhım kıyılmaz sevgiyle gayrı
zina sayılır sevdalarım.

ey periler aşiretinin pembe yanaklı kızı
bil ki,
alnımda yazı
mezarımda sızı olarak kalacaksın.
iki satırla anacaksın beni,
canım çıkacak kaleminden
dilinden sökülecek adım.

aldırma,
yası tutulmaz yasıyla gidenin
namazı kılınmaz,
ağlayanı olmaz düş kıranın
kefene sarılmaz.
üzülme,
leyleğin getirdiğini söylerdi annem
dönmenin tam sırasıdır,
yani ÅŸimdi
belki de bu yüzden
uçmak geliyor içimden.

Ömer Nazmi Yavuz