Kirpiğimde üşüyen yaz
Sana dökülen yapraklardan ne haz var
Ne tat kalmıştır kelimelere
Dikenli güllerden süzülen yaş kadar berrak
Göç yolu izleyen kırlangıç kadar özgür olabilsem keşke…
Ahh, bir de bu içimdeki sızı olmasa!
Her sonbaharda içimde yanıp sönen o isim
Eylül kadar ağlayan hani
Elinde mendiliyle bekleyen Ekim…
Az sonra Kasım’da dökülecek yağmurlarla
Islansak diyorum, hani ikimiz…

Çocukluğumdan kalma telaş
Gülücüklerime sakladığım naz…
Sen fark ederdin elimden tutarak
Sarmaş dolaş bir yaşam
Belini büken geçmişten
Daha çok can yakan
Sevdiğinin hasretidir bilirim
Unutamazsın sevdiğim
Uzaktan seyreden bahar bekler bizi
Elini versen de gitsek diyorum, hani ikimiz…

Kasım’a doğan aşk
Haindir gülümser…
Mevsimler hep ihanette
Saçlarımdan damla damla
Hasretim sarkar gecelere
Düşlediğim yaz nerede kaldı…
Bana sarılsan da beklesek bu gece
Şiirler okusak diyorum, hani ikimiz…

2007/10/02
Banu KALYONCU

Fotoğraf: Erkan Yaprakkıran