GERİYE DÖNMEDİLER

Dile kolaydır dile, iki yüz elli bin er
Yedi düvele karşı, kaçmadı, sinmediler
Takvimler on sekiz mart, Çanakkale idi yer
Şahittir tarih buna, geriye dönmediler

Hepsi parlayan yıldız, batmayacak hilâldi
Hepsi birer Mustafa, hepsi birer Kemaldi
Allahın ordusunu yenmek elbet hayaldi
Girmedi kılıç kına, geriye dönmediler

Onlar ki al bayrağa rengi veren kandılar
Susmayan ezandılar, okunan Kuran-dılar
Vatana aşıktılar, gönüllü kurbandılar
Ellerde taze kına, geriye dönmediler

Ne insan feryatları, ne top sesleri sustu
Göründü zalimlerin Müslüman Türk’e kastı
Evladını cömertçe aldı bağrına bastı
Vermedi toprak ana, geriye dönmediler

Helâlleşip geldiler vatanın her ilinden
Ağlıyordu o Resul, kan damlarken gülünden
Åžehadet ÅŸerbetini Peygamberin elinden
İçtiler kana kana, geriye dönmediler

Kader böyle yazılmış, buydu ilahi takdir
La ilahe illallah, iman ettik Allah bir
Yüzlerinde nur vardı, dillerde yalnız tekbir
Boyandılar al kana, geriye dönmediler

Parça parça bedenler, canlı, cansız seçilmez
Öğrendi bütün dünya, Türk`e kefen biçilmez
Yazdırdılar tarihe, ÇANAKKALE GEÇİLMEZ
Can verdiler vatana, geriye dönmediler

KADÄ°R GÃœVEN