Ölü gibi sapsarı olmuşsun
Aklından neler geçer
Yüzünde korkunç bir öfke
Duymak acı veriyor sesini
Kilise dualarına dönüşür çığlığın
Kim bilir ki bu ağıtta ne dersin
Limandan yeni ayrılıp giden sevgiliye

Kaderin acı cilvesi oynar
Keser buz gibi nefesi
Gelir dizlerine oturur
Yalnızlık hikâyesi,
Gelirler giderler
Bir sen kucak dolusu tasana sarılıp
Çileni çekip beklersin…

Kor bir ateş düşerken bıçak gibi
Göğsünde ağır bir baskı
Haberi gelir uzaklardan
Yükselir bir deniz kabarması
Kayaların üzerinden siyahlar içinde
Matemin kolunu tutup içine çeker
Yaralı bir balık…
Tatlı bir gülümsemeyle
Dönüşü olmaz sefere gidersin…

Rüzgâr gürültüsüyle ağlar
Tüm acılı kadınlar üzerine
Dökülür dudaklardan
Anlatır soğuk bir masal
Damla damla ıslatır
Keskin sesler üşütür
Bilesin…

2007/06/14
Banu KALYONCU