içinde bir fırtına koparsa

bırak gitsin…

tutma sakın

gözünden damlayan yaş olursa

koyuver gitsin…

sözcükler ne zaman boğazına dizilir

içli bir şarkı olur

damla damla kanatırsa geçmişi

unut gitsin…

ne zaman yeni bir masala başlasam

hep gözüm seni arıyor

seni soruyorum gizli gizli

sonra sessizlik, sensizlik, yalnızlığım

vuruyor sokaktan sokağa

atıyor beni şehrin bir yanından öbür tarafına

gözümü açtığımda sende buluyorum kendimi

huysuz bakışlarınla dövüyorsun

neden geldin demek yerine

bana sırtını dönüyorsun

gece…

öyle uzun ki…

ne yer gösteriyorsun ne git diyorsun

yeni bir masal yine

sen varsın tamam

ben varım tamam

şehir sapasağlam, deniz ayağımızın dibinde

boğaz köprüsünden ışıklar yansıyor gözlerimize

pencerenin bir ucunda sen bir ucunda ben

gözlerimiz sadece evde gezen

uyuzlanan kedinin sesinde değiyor birbirine

ben gülümsüyorum, sen kaçıyorsun

gece…

öyle uzun ki…

sen bana kızıyor konuşmuyorsun

bitsin bu işkence diye

ben dua ediyorum

dua ediyorum

yine…

29/10/07

Banu Kalyoncu

Fotoğraf : Oktay Bingöl