sesi azalan akÅŸamlarda
kelimelerin ağladığı şarkılar esrik
nasıl geçiyorsa geçsin zaman bırak.

takvimden tarihler akıp gitsin…
otur! yaprak yaprak

karanlıkta mezarını arayan ruh gibi
yorgun ve öfkeli
yalnızlıktan şikayetçi
ilk defa bu kadar ölü!
-çekili tetikten gün sayarak
cennete karşı-
durgun bakıyoruz denize
sus!
konuşursan büyüsü bozulur İstanbul’un.
ağustos’ta ölmeli iki gözüm
gül kokmaz ölüler!

Banu Kalyoncu