Dinle beni sadece
Dilim döndüğünce
Gücün yettiğince
Anlatacağım…
Sus ve dinle

Adını koymayacağım bir gece
İçinde bir tek sen ve ben
Ardından kalan düşlerimizle
Sabahlarız gönlümüzce
Bu gönül…
Esaretini atmaz bir kenara
Anlatır durur,
Ağlatır durur,
Hayalini karşıma alıp konuşurum sabaha kadar
Izdırabı delince bedenimi
Kor isyan olur dökülür dudaklara

Bir kahve içelim karşılıklı
Her zamanki gibi
Sen sütlü seversin, iki küp şekerli
Ben sade az şekerli

Öteden beriden sohbet eder anılar
Söz biter…
Kahve biter

Gün ağarmaya başlar biter gece
Mevsim biter,
Aşk biter,

Sende gitmiştin yıllar önce…

Gün açar ama sonbahar gelir
İçin için üşütür bedenimi
Güneşin feri gitmiş
Yüzümü bile ısıtmaz pırıltısı
Rüzgâr eser
Şarkılarıma vurur eylül
Çürüyüp can vermek için gelen yeni baharda
Gömülür toprağa

Bir intikamın eşiğinde
Tanrı affeder
En sessiz çığlığıyla davet eder anılar

Hapsederim gidişinin acı törpüsünü
Anmıyorum ulu orta sevişmelerimizi
Saklamıyorum bana aldığın hediyeleri
Gözyaşı döksem, dönmeyeceksin nasılsa
Ağlamam bu yüzden
Bir tek fotoğrafın kaldı
Boş yatağının ucunda

Gece yastığa gömmeden başımı
Bakarım uzun uzun sana
Beklerim bir hevesle nefes alışlarını
Anlarım ki rüyadayım
Tanrım hiç uyandırma
Ve sen…
Git işine be adam…
Şiir yazdırma bana

Banu Kalyoncu