üşüyen bedenini yatırmışlar
kızıl saçlarına sinmiş korku
rüzgârlar dağıtacak az sonra
sen uyurken…

uzaktan bağıran siren
sinmiş kulaklarına
korkudan çağlıyor ağzın
susuyor kelimeler bir bir
dua var başucunda
               - belli belirsiz
duyuyor musun?

üşüyen bedenin uzanmış
soluyor iklime inat
şımarıyor çılgınca
rengin yaban menekşelerine dönüyor
yeniden çok uzak meydanlarda
               - bensiz
açıyor musun?

gözlerinin önünde daralıyor
yıllar öncesinden gelir
yerleşir gitmez hatıralar
nefes azalırken seyir içinde
dokunmak istesen de
               - düş kurup
ulaşabiliyor musun?

yeniden doğar sabah
dağların eteklerin de
açan bir menekşesindir
başın önde kimselerden habersiz
               - usul usul
ağlıyor musun?

Ankara
2007/08/18
Banu Kalyoncu