“Bade, Fatma Kalyoncu ve kuzenim Yeliz’e “

güneş tenimizi ısıtıp, üstümüzde gezerken
biz dört hanım elimizde çantalarımız
spor ayakkabılarımızla kaleye tırmanıp
hafta sonu ya malum piknik yapıp
şehrin mukaddesliğine bir de hisardan bakacağız

nihayet kale içine vardık
ahşap masalara kurulup
hayran kaldığımız ziyafet serilirken önümüze
kış boyu eve kapanmaktan yorgun kalan beden
şikayetsiz keyfe keder,
temiz derin bir nefes almaktayız

yüzümüzde altın çizgiler
boy boy belirgin, biz oturup
ciddi ciddi yaşlanmaktan bahsederken
ağır çelik gibi bir kapıyla
gönlümüzü kapatmaktayız
hiç çevredeki erkeklere bakmadan
şehirdeki çatıları saymaktayız

yemek faslı biter, hisarın eteklerinde
gezintiye düşeriz / yeşil bir örtü serilmiş
ayaklarımıza…burada sohbete dalıp
örtüleri yayıp devam etmekteyiz
çoktan açmış çiçekler rengarenk,
güneş gözümüzde ışıl ışıl
“bir tek deniz eksik şu şehirde ” dedim diye
gülmekteydiler bana kardeşlerim ve kuzen

yaktığım sigarayı elimde rüzgâr içerken
keyifle içtiğimiz kahveler tükenirken
tüm hafta boyunca yaptığımız
bu denizsiz, eğlencesiz, uyuşuk şehirde
giysilerimize ilişen çer çöp ve biraz toz toprak
yaşadığımız kentin yukarıdan görüntüsü
ve çektiğimiz birkaç fotoğraftan ibaret
cebimize aldıklarımız

tadı değişik mi geliyor dışarda yenen yemek
yapılan sohbet, eskiye uzanan anılarda
bir de çocukluk hatıraları, anneannemizin bahçesinde
yaptığımız muzırlık…
hep bir ağızdan gülüşlere bırakmaktayız
yarına dair hayalleri tek tek sıralayıp
derin bir ah çekiyoruz
bu şehirde yaşadığımız tek neşemiz
pazar pikniklerimiz

biz dört hanım güneş batarken
ellerimizde çantalarımız
ayaklarımızda spor ayakkabılarımız
hisardan aşağı yol almaktayız
haftaya yine hisardayız…

2007/06/17
Banu KALYONCU

Fotoğraf : Bade Kalyoncu