“Hayalayna”ya sevgimle…

Uykusuz bir şafak doğuyorken odana
Özlediğin denizler geçiyor yine gözlerinden
Dudağında bir ıslık
Çığlığa dönüşüp düşüyorken şehrin ortasına
Şaşırtmasın seni yalnızlığın
Aynada yine sana bakmakta

Oysa hayalsiz yaşanmayacağını söyleyen
İçinde koca bir derya taşıyan ağyer
Beyaz çarşaf gibi serilir sevgin
Söğüt dalları gibi serin sessizliğin
Korunmasız hüzünlerinle, incinen yüreğini
Asla boşuna terk etme!

Hep bir ses değer yüreğime bu vakitlerde
Ezbere bildiğim bu nameyi
Senden başkası üflemesin bana ney’le
Sarmasın kimse yaralarımı
Dokunmasın çocukluğuma
Yoksa…
Muğber akşamların tortusu kalır avuçlarımda

Denizsiz bir kentin ayazı düşmüş saçlarına
Üzülme bir yolculuk başlar bu gece
Huzur seni bekler uzaklarda
Bırak!
Dokunsun rüzgâr
Yağmur başlasın sokaklarda
Çağırsın seni kıyılar
Titretsin sevdanı büyük bulutlar
Toplan!..gönlün yol almakta

Apansız bir şiir dalga dalga
Köpüren yıldızlar vurur surların kıyılarına
Ayakların ıslanır
Düş bozulur, gözlerin açılır limanda

Uzakta kırmızı bir yelkenli
Hayalindeki kaptanı aramakta…

2007/07/16
Banu Kalyoncu