Hüznüme değmeyen
Hiç kimseyi aramıyorum artık
Beyni satılmışlardan korkuyorum çünkü
En az katillerime öldüğüm kadar

Herkes günahını kendinden saklıyor benden değil
Ben kendime yetişemiyorum üstelik suç benim değil
Ne zaman ay düşse düşlerime çok başıma yalnızım
Ki esmer bir ağu gidip gelip yarama sızıyor
O sevdaların bir mekânı yurdu yok şimdi
Bu yüzden ben yürürken düşeyim diye
Bütün sokaklar derin ve hep karanlığıma çıkıyor

Sabahlarımdan kalkıp
Bir rüyayı yeniden yorumluyorum
Yine de bir gerçeği
Durmadan hayırsızlığa yoruyorum

Aksiliğin böylesine bakın ki
Kayıp adresimi sorayım dedikçe
Her defasında eli telsizli
O korkunç adamlara bulaşıyorum

Kendimi birilerine mi vereyim kim alır ki beni
Biraz serseriyim biraz da naçizane deli
Ha / biraz da şiir bilirim abes olmasa söylemesi
Sizler aşklardan dostluklardan dem vurun
Ama bir kez de vurun kendinizi yüreğinize
Ben bu serüvende yenildim ve kendimi hâlâ seviyorum
Siz de siz olun selamınızı dahi esirgeyin benden

Sevdiklerimi yitirmekten korkuyorum çünkü
Yüreğim affet beni benden bu kadar
Gözyaşlarıma dokunmayan
Hiçbir kadını sevemiyorum artık

Ahmet Can Akyol

( Seni Aşka Yazmalı / Sy:22 )